از عصر امروز روی اینترنت ایرانسل یک سایت مرجع فناوری فرنگی باز میشود. به خبرهایش نگاه میکنم و به خودم میگویم انگیزه بازتاب کدام خبرش را دارم؟!
در مورد جنگ بین هوشهای مصنوعی بنویسم؟ در مورد خبر جالب تولید تیترهای خبری با هوش مصنوعی توسط گوگل و اعتراض ناشران به اینکه این تیترهای خودکار، گاهی معنی مقالهشان را عوض میکنند؟ در مورد کاسیو و تولید گجت برای بازیهای قدیمی (رترو) بنویسم؟
یا در مورد خبرهایی که الان با اینترنت فیبر نوری، فقط تیرشان را میبینم و کنجکاوم ببینم چه هستند؟ داستان پایان یک دوره از تلویزیونسازی سونی چیست؟ یا اینفلوئنسرها چه اشتباهی در تبلیغ آمپولهای لاغری کردهاند؟
در یک دنیای موازی احتمالا طبق معمول 20 – 30 سوژه گزینش میکردم و تعدادی از آنها را انتخاب میکردم و بازتاب میدادم.
اما الان در این دنیای موازی نیستیم. نه شوق و ذوق و دقت و قدرت بسط و تمرکزی در من مانده و نه مخاطب این دست خبرها برایش جالب و مهم باشد.
به رغم اخبار عجیبی که دیروز توسط برخی سایتهای فناوری منتشر شده بود به گواهی دوستان در هر منطقه جغرافیایی و هر نتی، تغییر خاصی در وضعیت اینترنت ایجاد نشده. حدس (البته ناشیانه من که البته برایش دلیل وجود دارد) این است که دستکم تا آخر هفته بعد هم خبری از گشایشی نخواهد بود.
برای اولین بار از سنین مدرسه تا حالا از تعطیلی فردا خوشحال نیستم و با خود فکر میکنم بدون شوق خواندن کتاب یا دیدن یک فیلم جدی یا نوشتن چه باید بکنم. باز هم صد فکر و تشویش؟!
همان به که «سر به جیب مراقبت فرو برم و در بحر مکاشف مستغرق» شوم!
پینوشت: یک خبرگزاری داخلی ادعا کرده تا 24 ساعت دیگر اینترنت بین الملل وصل میشود. من صرفا این خبر را نقل کردم و نظری در موردش ندارم.







ارسال نقد و بررسی