محمدعلی فردین که روزگاری از کشتی گیران نادری بود، از همان روزهای آغازین فعالیت هنری اش محبوب شد و تا پایان عمر محبوبیت خود را حفظ کرد. فردین در 15 بهمن 1309 به دنیا آمد و در 19 فروردین 1379 درگذشت.
این هوشنگ کاووسی بود که برای اولین بار از واژه فارسی برای اشاره به بخشی از سینمای ایران در سال های پیش از انقلاب استفاده کرد.
به گزارش صبح به نقل از فرارو، فیلم فارسی آثاری کم حاشیه بودند که برای جلب توجه عموم تولید می شدند. اما تعدادی از این آثار و همچنین تعدادی از بازیگران مطرح این آثار، با گذشت زمان نه تنها از ذهن مردم پاک نشدند، بلکه در طول سالیان متمادی تأثیر عمیقی بر فرهنگ عمومی ایران برجای گذاشتند. محمدعلی فردین یکی از مهم ترین چهره های این دسته از آثار سینمایی است.
فردین اگرچه در چند فیلم به اصطلاح فارسی به ایفای نقش پرداخت، اما هیچ گاه به این موضوع اکتفا نکرد و با حضور در آثار جدی تری سینما، کار خود را ارتقا بخشید.
پشت آن چهره محجوب و پشت آن شخصیت ساکت و خجالتی، مردی بود که با استعداد عجیبش در زمینه های مختلف همه را به وجد می آورد. او یک کشتی گیر بود، اما یک کشتی گیر معمولی نبود. او یکی از معدود کشتی گیران تاریخ بود که هم در کشتی و هم در کشتی آزاد عناوین قهرمانی داشت.
پدرش یکی از بازیگران تئاتر آن روزها بود. اما محمد علی راه دیگری را در پیش گرفت. او می خواست ورزشکار شود. این زمانی بود که او بالاخره از باشگاه کشتی رفت. در همین دوران بود که با غلامرضا تختی آشنا شد و دوستی همیشگی با هم برقرار کردند. اما کشتی آنطور که باید با فردین مهربان نبود. پس از کسب نقره مسابقات جهانی و پس از کسب عناوین دیگر به دلیل مصدومیت کشتی را برای همیشه کنار گذاشت.
محمدعلی جوان مدتی را در سردرگمی گذراند. تا اینکه بالاخره در زمستان 1337 بخت دوباره سراغ او رفت. وقتی برای تماشای فیلم به سینما رفت با اسماعیل کوشان آشنا شد و کوشان به او پیشنهاد بازی در فیلم چشمه آب حیات را داد.
فردین وارد سینما شد. نقش یکی پس از دیگری. او با کارگردانان مهم سینمای ایران همکاری کرد و در نهایت با حضور در فیلم آقا به شهرت رسید. طولی نکشید که شهرت فراوان فردین افسانه ای شد. شهرتی که او را به گران ترین بازیگر جهان تبدیل کرد.
حضور در فیلم گنج قارون ناگهان فردین را به نمادی فراتر از یک ستاره سینما تبدیل کرد. چهره فردین کم کم از قالب یک هنرپیشه خارج شد و حالا او را الگوی مردانگی و زنانگی برای عموم مردم می دانستند.
با این حال فردین تنها به بازیگری محدود نشد. زمانی که او علاوه بر بازیگری فیلم سلطان قلب ها را کارگردانی کرد، یکی از موفق ترین آثار تاریخ سینمای ایران را خلق کرد. بعد از این فیلم به او لقب سلطان قلب ها داده شد و حالا فردین برای برخی از مردم ایران اسطوره ای دور و دست نیافتنی بود.
به ویژه می توان گفت در تاریخ سینمای ایران بازیگری به محبوبیت و شهرت محمدعلی فردین وجود نداشته است. این شهرت در سال های بعد از انقلاب که فردین اجازه کار نداشت، کمتر نشد. او همیشه در نزد علاقمندان سینمای ایران سلطان قلب بود و عنوان بزرگترین سوپراستار تاریخ سینمای ایران را برای همیشه حفظ کرد.