فیلم «جنایت 101» نه تنها اثری هیجان انگیز در ژانر جنایی است، بلکه مخاطب را به تفکر در مورد عدالت اجتماعی، اخلاق و روابط انسانی دعوت می کند.
به گزارش صبح به نقل از فرارو، فیلم سینمایی «جنایت 101» به تازگی اکران خود را در سینماهای جهان آغاز کرده است. اثری با روایتی متفاوت از دزدی و جنایت.
این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته دن نیلسو ساخته شده است، اثری که تنها داستانی درباره دزدی و جنایت نیست، بلکه تصویری چند لایه و عمیق از جامعه و مردم امروز ارائه می دهد.
داستان درباره مردی به نام دیویس با بازی کریس همسورث میگذرد. دزد مهربانی که قصد دارد آن را صدا بزند، پس از آخرین سرقت خود، دست از کار می کشد. داستان از آنجا شروع می شود که او ناخواسته متوجه می شود که برخی از مجرمان کهنه کار قصد دارند جواهرات گران قیمت سرقت شده را به خریدار تحویل دهند. دیویس با نقشه ای ساده اما جسورانه تلاش می کند تا جواهرات را در حین حمل و نقل بدزدد. اما در این کار موفق نمی شود و مشکلات اساسی در زندگی او و دیگران به وجود می آید.
علاوه بر داستان اصلی، خرده روایت ها نیز نقش مهمی در فیلم دارند. «شارون» به عنوان نماینده بیمه وظیفه دارد خسارت جواهرات مسروقه را به «سمی کاسم» با بازی پیمان معادی بپردازد. «کاسم» همان کسی است که برای گرفتن پول از بیمه سرقت اصلی را سازماندهی کرده و با دادن رشوه سعی در جلب رضایت «شارون» دارد.
در مقابل آنها کارآگاه وظیفه شناس به نام Lobs Nick قرار دارد. او سال هاست که در تلاش برای یافتن یک دزد مرموز است که هیچ ردی از خود به جا نمی گذارد. این سه محور داستان به بیننده این امکان را می دهد که تمام زوایای داستان و تاثیرات اتفاقات را بر شخصیت ها ببیند.
بازی در «جنایت 101» یکی از نقاط قوت غیرقابل انکار آن است. کریس همسورث با توانایی خود در به تصویر کشیدن درگیری های درونی دیویس به خوبی عمل می کند و یکی از بهترین بازی های خود را ارائه می دهد. مخاطب به راحتی قدرت، جذابیت و آسیب پذیری این شخصیت را درک می کند و ماجراها را دنبال می کند. این فیلم نه تنها از کلیشه های رایج ژانر جنایی استفاده می کند، در عین حال فضایی متفاوت را با روایت همزمان داستان ها به نمایش می گذارد.
یکی از نکات مهم در فیلم تمرکز بر بازی بازیگران زن است. آنها مکمل مردان نیستند و دنیای داستانی خود را دارند. این نگاه متفاوت «جنایت 101» است که آن را از دیگر آثار متمایز می کند.
در این فیلم، لس آنجلس نه تنها به عنوان لوکیشن، بلکه به عنوان بخشی از روایت نیز عمل می کند. بزرگراه ها، کوچه ها و همه چیز در این شهر آمده اند تا به داستان کمک کنند تا ماجراها و فرارهای «دیویس» باورپذیر شود.
تفاوت طبقاتی، فشارهای اقتصادی و نابرابری در زندگی شخصیت ها به طور ملموس در این فیلم نشان داده شده است. «دیویس» از طبقه فقیر جامعه برخاسته و اکنون در محیطی مجلل کار می کند، اما همچنان دغدغه های اقتصادی و ترس از بازگشت به فقر او را رها نکرده است.
با این حال، فیلم خیلی طولانی است. 140 دقیقه ممکن است مخاطب را خسته کند. دقیقاً به همین دلیل است که برخی از خرده روایت ها مانند داستان عاشقانه «دیویس» مصنوعی به نظر می رسند.
به طور کلی «جنایت 101» اثری است که سعی دارد جنایت، اخلاق و روابط انسانی را در بستر شهری شلوغ به تصویر بکشد. در واقع فیلم فراتر از یک داستان ساده سرقت با روایتی چندلایه و عمیق، تجربه متفاوتی را برای مخاطب ارائه می کند.