تصور کنید در مقابل یک ویترین رنگارنگ ایستادهاید و میان انتخاب یک سیب ترد و یک بسته کوچک بیسکویت رژیمی مردد هستید. روی هر دو برچسب عدد یکسانی درج شده است: ۱۰۰ کالری (Calorie). در نگاه اول، منطق ریاضی حکم میکند که هر دو انتخاب برای بدن شما خروجی یکسانی داشته باشند، اما حقیقت علمی که در پشت این اعداد پنهان شده، بسیار پیچیدهتر و گاهی کاملاً متناقض است.
واژه کالری که امروزه به بخشی جداییناپذیر از فرهنگ سلامت و تناسب اندام تبدیل شده، برای بسیاری از مردم چیزی فراتر از یک عدد گنگ نیست. ما مدام این واحد را میشماریم، برای سوزاندن آن عرق میریزیم و بر اساس آن از لذت خوردن محروم میشویم، اما به ندرت میدانیم که این واحد اساساً چگونه محاسبه میشود و چرا در اکثر مواقع، محاسبات ما با واقعیت بیولوژیکی بدنمان همخوانی ندارد.
ابهام در مفهوم کالری تنها یک خطای محاسباتی ساده نیست؛ بلکه ریشه در تفاوت بنیادین میان «فیزیک آزمایشگاهی» و «بیولوژی انسانی» دارد. در حالی که ماشینها سوخت را با بازدهی مشخصی مصرف میکنند، بدن انسان یک سیستم پویا و به شدت هوشمند است که تحت تأثیر هورمونها، آنزیمها و حتی باکتریهای روده عمل میکند.
در این مقاله، قصد داریم از پوسته ظاهری اعداد عبور کنیم و به عمق این پرسش برویم که چرا مفهوم کالری تا این حد برای عموم مردم گیجکننده است و چگونه درک نادرست از این واحد اندازهگیری، میتواند تلاشهای ما برای رسیدن به سلامتی را به بنبست بکشاند. با نگاهی تازه به یافتههای نوین، خواهیم فهمید که کالریها برابر خلق نشدهاند و شمارش آنها بدون در نظر گرفتن کیفیت، مسیری است که به مقصد نخواهد رسید.
۱- ریشه فیزیکی کالری؛ وقتی غذا را به آتش میکشند
“
آیا میدانستید؟
واحد کالری در ابتدا برای سنجش انرژی موتورهای بخار ابداع شد و تا دههها هیچ ارتباطی با تغذیه انسان نداشت. دانشمندان قرن نوزدهم معتقد بودند بدن انسان صرفاً نوعی کوره حرارتی است که غذا را مانند زغالسنگ میسوزاند.
دلیل اصلی گیجکننده بودن کالری برای مردم، ریشه در نحوه اندازهگیری اولیه آن در آزمایشگاه دارد. برای تعیین میزان انرژی موجود در یک تکه نان یا یک قاشق روغن، دانشمندان از دستگاهی به نام «کالریمتر بمبی» (Bomb Calorimeter) استفاده میکنند. در این فرآیند، نمونه غذا به معنای واقعی کلمه در محیطی پر از اکسیژن خالص سوزانده میشود تا تمام پیوندهای شیمیایی آن شکسته و گرمای حاصل از آن اندازهگیری شود. یک کالری در تعریف علمی، مقدار انرژی مورد نیاز برای افزایش دمای یک گرم آب به اندازه یک درجه سانتیگراد است. مشکل از همینجا شروع میشود؛ بدن انسان یک بمب حرارتی یا کوره فلزی نیست. ما غذا را نمیسوزانیم، بلکه آن را از طریق فرآیندهای پیچیده شیمیایی هضم (Digestion) و جذب میکنیم. این تفاوت فاحش میان انفجار در لوله آزمایش و سوختوساز در سلولهای زنده، اولین خشت کج در درک عمومی از این واژه است.
۲- خطای سیستم اتواتر و اعداد تقریبی روی بستهبندیها
بسیاری از مردم تصور میکنند اعدادی که روی بستهبندی مواد غذایی میبینند، با دقت میلیگرمی و آزمایشهای روزانه تعیین شدهاند. اما واقعیت این است که اکثر این اعداد بر اساس سیستمی موسوم به «اتواتر» (Atwater System) که بیش از یک قرن پیش ابداع شد، محاسبه میشوند. در این سیستم، به هر گرم کربوهیدرات و پروتئین ۴ کالری و به هر گرم چربی ۹ کالری اختصاص داده شده است. این سیستم به شدت سادهانگارانه است و بسیاری از متغیرها را نادیده میگیرد. به عنوان مثال، انرژی مورد نیاز برای هضم پروتئین بسیار بیشتر از کربوهیدرات است؛ یعنی بدن شما در حین پردازش پروتئین، بخشی از کالری خود آن را مصرف میکند، در حالی که سیستم اتواتر این «اثر گرمایی غذا» (Thermic Effect of Food) را به درستی در محاسبات نهایی لحاظ نمیکند. همین موضوع باعث میشود فرد با مصرف دو ماده غذایی با کالری یکسان، نتایج کاملاً متفاوتی را در وزن خود مشاهده کند و دچار سرخوردگی شود.
۳- ساختار فیزیکی غذا؛ کالری پنهان در بافتهای سخت
یکی از بزرگترین چالشهایی که باعث گنگی واژه کالری میشود، نادیده گرفتن ساختار یا ماتریکس غذا (Food Matrix) است. پژوهشهای نوین نشان میدهند که اگر شما ۱۰۰ کالری بادام خام بخورید، بدن شما تنها حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد آن را جذب میکند؛ زیرا دیوارههای سلولی بادام خام به قدری محکم هستند که آنزیمهای گوارشی نمیتوانند به تمام چربی داخل آن دسترسی پیدا کنند. در مقابل، اگر همان ۱۰۰ کالری را به صورت کره بادام زمینی مصرف کنید، به دلیل اینکه فرآیند صنعتی دیواره سلولی را تخریب کرده است، تقریباً تمام کالری آن جذب میشود. مردم در هنگام مطالعه برچسبها فقط عدد ۱۰۰ را میبینند و نمیدانند که آیا بدنشان واقعاً قادر به استخراج این انرژی هست یا خیر. این تفاوت بین «کالری موجود» و «کالری قابل جذب» (Bioavailable Calories) همان چیزی است که باعث میشود بسیاری از رژیمهای مبتنی بر اعداد محض، با شکست مواجه شوند.
۴- نقش هورمونها در تغییر سرنوشت انرژی
مردم اغلب کالری را مانند موجودی حساب بانکی میبینند؛ اگر وارد شود باید ذخیره شود و اگر خرج شود کم میشود. اما بدن ما بیشتر شبیه به یک ترموستات هوشمند عمل میکند تا یک ماشینحساب ساده. وقتی ما کالری مصرف میکنیم، هورمونهایی مانند انسولین (Insulin) تعیین میکنند که این انرژی باید به مصرف سوخت سلولی برسد یا در بافتهای چربی ذخیره شود. مصرف کالری حاصل از قندهای ساده باعث جهش ناگهانی انسولین میشود که به بدن دستور ذخیرهسازی میدهد، در حالی که همان مقدار کالری حاصل از چربیهای سالم یا فیبر، واکنش هورمونی کاملاً متفاوتی ایجاد میکند. به همین دلیل است که عبارت «یک کالری، یک کالری است» از نظر بیولوژیکی کاملاً غلط است. این تداخل هورمونی باعث میشود افراد با وجود رعایت سقف کالری، همچنان با افزایش چربی شکمی مواجه شوند و واژه کالری برایشان به معما تبدیل شود.
۵- میکروبیوم روده؛ شرکای پنهان در تقسیم غنایم انرژی
“
شاید نشنیده باشید:
تفاوت در جمعیت باکتریهای روده میتواند باعث شود دو نفر با خوردن یک وعده غذایی دقیقاً یکسان، تا ۱۵۰ کالری تفاوت در جذب انرژی داشته باشند. برخی باکتریها در استخراج کالری از فیبرها بسیار حریصتر عمل میکنند.
یکی از دلایل اصلی گیجکننده بودن کالری این است که ما معمولاً نقش مستأجران دستگاه گوارشمان، یعنی میکروبهای روده (Gut Microbiome) را نادیده میگیریم. تحقیقات نوین نشان میدهند که جامعه باکتریایی هر فرد مانند یک اثر انگشت منحصربهفرد عمل میکند. برخی از انواع باکتریها قادرند پیوندهای شیمیایی مواد غذایی را که بدن انسان به تنهایی قادر به شکستن آنها نیست، خرد کرده و انرژی اضافه تولید کنند. این یعنی یک بشقاب سالاد برای فردی با باکتریهای خاص، ممکن است کالری بیشتری نسبت به فردی دیگر تولید کند. وقتی مردم میبینند که با وجود مصرف کالری کمتر از دوستانشان، همچنان وزن اضافه میکنند، دچار سردرگمی میشوند؛ زیرا آنها فقط کالری ورودی به دهان را میشمارند، نه کالری که باکتریها برایشان نقد میکنند.
۶- پردازش صنعتی و فریب «کالریهای سریع»
در دنیای مدرن، واژه کالری با مفهوم پردازش (Processing) گره خورده است. مواد غذایی فوقفرآوری شده به گونهای طراحی شدهاند که «پیشهضم» شده باشند. وقتی شما یک دانه غلات کامل را مصرف میکنید، بدن باید زمان و انرژی زیادی صرف کند تا پوسته آن را بشکند (فرآیندی که خود کالریسوز است). اما در محصولات صنعتی، این دیوارهها در کارخانه شکسته شدهاند. در نتیجه، کالری این مواد با سرعت بسیار بالایی جذب خون میشود. این پدیده باعث میشود که «کالری روی برچسب» با «کالری واقعی تحمیل شده به متابولیسم» تفاوت فاحشی داشته باشد. مصرفکنندگان اغلب در تله این برچسبهای یکسان میافتند، غافل از اینکه بدن برای جذب ۱۰۰ کالری از کلم بروکلی انرژی مصرف میکند، اما ۱۰۰ کالری نوشابه را بدون هیچ زحمتی و در کمترین زمان ممکن به ذخایر چربی منتقل میکند.
۷- خطای دید در رستورانها و تله سایز بزرگ
یکی از جنبههای فان و در عین حال تلخ در مورد کالری، ناتوانی ذاتی انسان در تخمین بصری انرژی است. مطالعات نشان میدهند که حتی متخصصان تغذیه نیز وقتی با یک پرس غذای حجیم روبرو میشوند، میزان کالری آن را تا ۳۰ درصد کمتر برآورد میکنند. این موضوع در رستورانها به یک بحران تبدیل میشود. اصطلاحاتی مانند «سایز متوسط» یا «سهم استاندارد» در دهههای اخیر به شدت تغییر کردهاند. آنچه امروز یک لیوان معمولی نوشابه نامیده میشود، دو برابر بزرگتر از استانداردهای چند دهه پیش است. مردم به دلیل این «تورم سهم غذا» (Portion Distortion)، حس تشخیص خود را از دست دادهاند. واژه کالری گنگ است چون ما سعی میکنیم یک مفهوم میکروسکوپی و شیمیایی را با چشم غیرمسلح و در محیطی که به نفع پرخوری طراحی شده، اندازه بگیریم.
۸- پارادوکس ورزش؛ چرا تردمیل به ما دروغ میگوید؟
بسیاری از مردم کالری را از دریچه نمایشگرهای دستگاههای ورزشی میشناسند. حتماً دیدهاید که پس از نیم ساعت دویدن، دستگاه عدد ۳۰۰ کالری را نشان میدهد. اما این عدد یکی از بزرگترین منابع سوءتفاهم است. اولاً، این دستگاهها تفاوتهای فردی مانند ترکیب بدنی، سطح هورمونی و بهرهوری مکانیکی فرد را در نظر نمیگیرند. ثانیاً، پدیدهای به نام «جبران متابولیک» (Metabolic Compensation) وجود دارد؛ بدن انسان بعد از یک فعالیت شدید، به طور خودکار فعالیتهای ناخودآگاه خود (مانند تکان دادن پا یا پلک زدن) را در باقی ساعات روز کاهش میدهد تا انرژی از دست رفته را جبران کند. در نتیجه، آن ۳۰۰ کالری که فکر میکردید سوزاندهاید، در عمل ممکن است تأثیر بسیار کمتری بر تراز نهایی انرژی شما داشته باشد. اینجاست که فرد با وجود ورزش مداوم، تغییری در وزن خود نمیبیند و مفهوم کالری برایش به یک دروغ بزرگ تبدیل میشود.
۹- حافظه متابولیک؛ چرا بدن ما علیه اعداد شورش میکند؟
“
خوب است بدانید:
بدن انسان دارای یک «نقطه تنظیم» (Set Point) است که مانند ترموستات عمل میکند. اگر کالری را به شدت کاهش دهید، بدن نرخ متابولیسم پایه را پایین میآورد تا از قحطی فرضی جلوگیری کند.
یکی از پیچیدهترین دلایل گنگ بودن مفهوم کالری برای عموم، نادیده گرفتن واکنش دفاعی بدن به کاهش انرژی است. بسیاری تصور میکنند اگر روزانه ۵۰۰ کالری کمتر مصرف کنند، به صورت خطی و همیشگی وزن کم خواهند کرد. اما بیولوژی ما بسیار زیرکتر از ریاضیات ماست. وقتی کالری ورودی کاهش مییابد، هورمون لپتین (Leptin) کاهش پیدا کرده و سیگنال گرسنگی به شدت تقویت میشود. همزمان، بدن کارایی میتوکندریها را بالا میبرد تا با همان مقدار اندک سوخت، کارهای بیشتری انجام دهد. این یعنی «کالری خروجی» ثابت نیست و تابعی از «کالری ورودی» است. این تعامل پویا باعث میشود که محاسبات ساده روی کاغذ در دنیای واقعی به بنبست بخورند و فرد احساس کند که قوانین فیزیک برای او کار نمیکنند.
۱۰- کالریهای تهی و فریب ترازو
واژه «کالری تهی» (Empty Calories) به موادی اشاره دارد که انرژی زیادی فراهم میکنند اما فاقد ریزمغذیها مانند ویتامینها و مواد معدنی هستند. گنگی موضوع زمانی دوچندان میشود که مردم متوجه نمیشوند کمبود مواد مغذی چگونه بر اشتها تأثیر میگذارد. وقتی شما غذایی با کالری بالا اما ارزش غذایی کم میخورید، سلولهای بدن شما همچنان سیگنال «گرسنگی سلولی» ارسال میکنند، زیرا آنها به دنبال مواد شیمیایی خاصی برای واکنشهای آنزیمی هستند، نه فقط سوخت. در نتیجه، شما ممکن است ۲۰۰۰ کالری مصرف کرده باشید اما مغزتان همچنان فرمان خوردن صادر کند. این تضاد میان «سیری شکمی» و «گرسنگی سلولی» باعث میشود مفهوم کالری به عنوان یک شاخص برای کنترل وزن، بسیار ناکارآمد و گیجکننده به نظر برسد.
نتیجهگیری: فراتر از اعداد، به سوی کیفیت
در نهایت، کالری تنها یک واحد فیزیکی برای سنجش گرماست، نه یک راهنمای کامل برای سلامت انسان. سردرگمی مردم از این واژه کاملاً موجه است، زیرا بدن ما نه یک کوره حرارتی، بلکه یک سیستم بیوشیمیایی فوقالعاده پیچیده است. برای رهایی از این ابهام، باید یاد بگیریم که به جای تمرکز وسواسی بر کمیت اعداد روی برچسبها، به کیفیت ماتریکس غذا، سلامت میکروبیوم روده و پاسخهای هورمونی بدنمان توجه کنیم. کالریها ممکن است روی کاغذ برابر باشند، اما در داخل بدن، سرنوشتهای کاملاً متفاوتی را رقم میزنند. درک این تفاوت، کلید اصلی رسیدن به تناسب اندام پایدار و سلامتی واقعی است.
سوالات متداول (Smart FAQ)
۱. آیا ممکن است با وجود خوردن کالری بسیار کم، وزن ما استپ کند؟
بله، وقتی کالری دریافتی به شدت و به مدت طولانی کاهش مییابد، بدن وارد وضعیت بقا شده و متابولیسم پایه را برای حفظ انرژی کاهش میدهد. این فرآیند که ترموژنز انطباقی نام دارد، باعث میشود کاهش وزن متوقف شده و بدن حتی با مقادیر بسیار اندک غذا نیز وزن خود را حفظ کند. برای شکستن این سد، به جای کاهش بیشتر کالری، باید بر بهبود کیفیت پروتئین و فعالیتهای مقاومتی تمرکز کرد.
۲. تفاوت کالری موجود در مواد غذایی پخته و خام چیست؟
پختن مواد غذایی باعث شکسته شدن پیوندهای شیمیایی و تخریب دیوارههای سلولی سخت میشود که دسترسی آنزیمهای گوارشی به انرژی را تسهیل میکند. به همین دلیل، کالری قابل جذب در غذاهای پخته معمولاً بیشتر از معادل خام آنهاست، حتی اگر وزن ماده غذایی تغییری نکرده باشد. این یکی از دلایلی است که رژیمهای خامخواری اغلب منجر به کاهش وزن سریعتر میشوند.
۳. آیا فناوریهای پوشیدنی جدید دقت ۱۰۰ درصدی در محاسبه کالریسوزی دارند؟
طبق پژوهشهای نوین، حتی پیشرفتهترین ساعتهای هوشمند نیز تا ۲۵ درصد خطا در تخمین کالری مصرفی دارند زیرا نمیتوانند نرخ متابولیسم پایه لحظهای را اندازهگیری کنند. این دستگاهها صرفاً بر اساس الگوریتمهای میانگین و حرکتسنج عمل میکنند و تفاوتهای ژنتیکی در بهرهوری انرژی را در نظر نمیگیرند. استفاده از این اعداد به عنوان معیار مطلق برای خوردن غذای بیشتر پس از ورزش، یکی از دلایل اصلی شکست در رژیمهاست.
۴. چرا برخی افراد مدعیاند که قند کالری بدتری نسبت به چربی دارد؟
این ادعا ریشه در واکنش هورمونی متفاوت بدن دارد؛ قندهای ساده باعث ترشح شدید انسولین میشوند که مستقیماً فرآیند چربیسوزی را متوقف و ذخیرهسازی را فعال میکند. در مقابل، چربیهای سالم پاسخ انسولینی بسیار کمی دارند و سیگنال سیری طولانیمدتی به مغز ارسال میکنند. بنابراین، اثر بیولوژیکی کالری قند بر چاقی بسیار مخربتر از همان مقدار کالری در چربیهای طبیعی است.
۵. آیا نوشابههای رژیمی با صفر کالری واقعاً به کاهش وزن کمک میکنند؟
شیرینکنندههای مصنوعی اگرچه کالری ندارند، اما ممکن است باعث تغییر در فلور میکروبی روده و افزایش مقاومت به انسولین در برخی افراد شوند. همچنین، طعم بسیار شیرین آنها میتواند باعث اختلال در مرکز پاداش مغز و تمایل بیشتر به مصرف کالری در وعدههای بعدی شود. تحقیقات در دست انجام نشان میدهند که صرفاً حذف کالری بدون اصلاح رفتار چشایی، منجر به موفقیت بلندمدت نخواهد شد.
۶. نقش ژنتیک در جذب کالری تا چه حد جدی است؟
ژنتیک تعیینکننده تراکم آنزیمهای گوارشی در بزاق و روده است که به طور مستقیم بر سرعت شکستن کربوهیدراتها و چربیها تأثیر میگذارد. برخی افراد به طور طبیعی کالری کمتری از غذاهای نشاستهای جذب میکنند، در حالی که برخی دیگر سیستم جذب بسیار کارآمدی دارند. این تفاوتهای فردی باعث میشود که یک برنامه غذایی واحد برای همه افراد نتایج یکسانی نداشته باشد.
۷. آیا زمان خوردن کالری در جذب آن موثر است؟
بله، ریتم شبانهروزی بدن (Circadian Rhythm) بر حساسیت به انسولین و سرعت متابولیسم تأثیر میگذارد و بدن معمولاً در طول روز کالری را بهتر مدیریت میکند. مصرف کالری زیاد در اواخر شب با افزایش ذخیرهسازی چربی و اختلال در کیفیت خواب همراه است که خود متابولیسم را در روز بعد کند میکند. هماهنگی زمان وعدههای غذایی با ساعت بیولوژیک، میتواند بهرهوری کالری را بهبود بخشد.
۸. آیا فیبرها واقعاً کالری منفی دارند؟
چیزی به نام کالری منفی به معنای واقعی وجود ندارد، اما فیبرها جذب کالری سایر مواد مغذی را کاهش میدهند و برای هضم به انرژی نیاز دارند. آنها با ایجاد سد فیزیکی در روده، سرعت جذب قندها را کم کرده و بخش قابل توجهی از انرژی خود را به صورت دفعی از بدن خارج میکنند. بنابراین، افزایش فیبر یکی از هوشمندانهترین روشها برای کاهش تراکم کالری واقعی رژیم غذایی است.
۹. آیا استرس میتواند کالریسوزی را متوقف کند؟
استرس مزمن باعث ترشح مداوم کورتیزول میشود که به بدن دستور میدهد انرژی را به صورت چربی در ناحیه شکم ذخیره کند. حتی اگر کالری کمی مصرف کنید، محیط هورمونی ناشی از استرس مانع از دسترسی بدن به ذخایر چربی برای سوختوساز میشود. مدیریت فشارهای روانی به اندازه شمارش کالری در تنظیم ترکیب بدنی اهمیت دارد.
۱۰. چرا بعد از قطع رژیم، وزن سریعتر از قبل برمیگردد؟
در طول رژیمهای سخت، بدن توده عضلانی را برای کاهش مصرف انرژی از دست میدهد که منجر به کاهش نرخ متابولیسم پایه میشود. وقتی فرد به کالری قبلی بازمیگردد، بدنی با متابولیسم ضعیفتر دارد که مستعد ذخیرهسازی سریعتر است. این پدیده «اثر یو-یو» نامیده میشود و نتیجه تمرکز بر کاهش وزن به جای حفظ عضله است.
۱۱. آیا مصرف آب سرد باعث کالریسوزی میشود؟
بدن برای همدما کردن آب سرد با دمای داخلی خود انرژی مصرف میکند، اما این مقدار بسیار ناچیز و حدود ۸ کالری برای یک لیوان است. اگرچه این مقدار در بلندمدت اثر معجزهآسایی ندارد، اما هیدراته ماندن برای عملکرد بهینه آنزیمهای چربیسوز ضروری است. نوشیدن آب کافی به طور کلی اشتهای کاذب را کاهش داده و مدیریت کالری را آسانتر میکند.
۱۲. تاثیر خواب بر مدیریت کالری چیست؟
کمخوابی باعث افزایش هورمون گرلین (گرسنگی) و کاهش هورمون لپتین (سیری) میشود که تمایل به غذاهای پرکالری و کربوهیدراتی را تا ۴۵ درصد افزایش میدهد. همچنین، خستگی ناشی از بیخوابی باعث کاهش فعالیتهای بدنی غیرارادی و افت متابولیسم در روز بعد میشود. خواب باکیفیت یکی از ارکان نادیده گرفته شده در معادلات کالری است.
۱۳. آیا سرکه سیب واقعاً جذب کالری را کاهش میدهد؟
اسید استیک موجود در سرکه سیب میتواند سرعت تخلیه معده را کاهش داده و پاسخ گلوکز خون به غذاهای نشاستهای را ملایمتر کند. این امر به کنترل سطح انسولین کمک کرده و ممکن است به طور غیرمستقیم جذب کالری را در برخی افراد بهبود بخشد. با این حال، سرکه سیب یک راهکار جادویی نیست و باید به عنوان بخشی از یک الگوی تغذیهای صحیح مصرف شود.
۱۴. چرا برچسبهای غذایی اجازه ۲۰ درصد خطا در کالری را دارند؟
نهادهای نظارتی به دلیل تنوع طبیعی در مواد اولیه و فرآیندهای تولید، اجازه میدهند کالری واقعی تا ۲۰ درصد با عدد روی برچسب تفاوت داشته باشد. این یعنی یک میانوعده که روی آن ۵۰۰ کالری درج شده، ممکن است عملاً ۶۰۰ کالری داشته باشد. آگاهی از این حاشیه خطا نشان میدهد که چرا تکیه صرف بر اعداد برچسبها میتواند منجر به عدم نتیجهگیری در رژیم شود.
تجربه شما از شمارش کالری چیست؟
آیا تا به حال برای شما هم پیش آمده که با وجود رعایت دقیق کالریها، به نتیجه دلخواه نرسیده باشید؟ به نظر شما کدام بخش از این محاسبات آزاردهندهتر است؟ نظرات و تجربههای ارزشمند خود را در بخش دیدگاهها با ما به اشتراک بگذارید تا با هم به درک بهتری از پیچیدگیهای بدن انسان برسیم.
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیانگذار وبلاگ «بازیگرها»
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیانگذار وبلاگ «بازیگرها».
بیش از دو دهه در زمینه سلامت، پزشکی، روانشناسی و جنبههای فرهنگی و اجتماعی آنها مینویسد و تلاش میکند دانش را ساده اما دقیق منتقل کند.
پزشکی دانشی پویا و همواره در حال تغییر است؛ بنابراین، محتوای این نوشته جایگزین ویزیت یا تشخیص پزشک نیست.