کشف غار لاسکو در فرانسه توسط سگ و نقاشی های باستانی انسان! | یک دکتر

مثل صحنه ای از یک داستان ماجراجویی بود. پسری در جنگل Montignac بود و سگش بیقرار یک کنده واژگون شده را دنبال می کرد. ناگهان یک سوراخ ظاهر شد، سوراخی که بیشتر شبیه دنباله خرگوش بود تا نشانه ای از یک کشف بزرگ. هیچ کس در آن زمان نمی دانست که در دل تپه دنیایی خاموش از نقاشی های باستانی انسان وجود دارد.

داستان کشف غار Lascaux در فرانسه و نقاشی های باستانی انسان، هم داستان تصادف و هم داستانی است که کنجکاوی را با تاریخ پیوند می دهد. این کشف ساده پاسخ های جدیدی به یک سوال بزرگ در مورد هنر، آیین ها و ذهن انسان های ماقبل تاریخ داد.

آغاز کشف: از یک سوراخ کوچک تا دری به گذشته

مارسل راویدا نوجوان هجده ساله‌ای بود که در سپتامبر 1940 در جنگل‌های دوردون در فرانسه قدم می‌زد. سگ او که «ربات» نام داشت، سوراخی در کنار ریشه‌های یک درخت افتاده پیدا کرد و با هیجان شروع به حفاری کرد. برخی داستان ها می گویند که سگ خرگوش را به داخل سوراخ تعقیب کرد و همین تعقیب ساده نقطه شروع کشف بود. مارسل داستان های قدیمی درباره تونلی مخفی شنیده بود که گفته می شد به عمارت لاسکو منتهی می شد. این افسانه کنجکاوی او را برانگیخت و سعی کرد داخل سوراخ را بررسی کند اما ابزاری نداشت. آنجا فهمید که داستان به این راحتی تمام نمی شود. همین لحظه ساده اولین دری بود به دنیایی که هزاران سال بسته بود.

بازگشت با دوستان و ورود به غاری که زمان فراموش شد

چند روز بعد، مارسل با سه تن از دوستانش از روستاها بازگشت: ژاک مارسل، ژرژ آنیل و سیمون کوئنکاس. آنها سوراخ را گسترش دادند تا بتوانند وارد شوند و یک ارزیابی کامل انجام دهند. مارسل اولین کسی بود که وارد شد و بقیه لحظاتی بعد به او پیوستند. چیزی که دیدند نه یک تونل فرار بود و نه دنباله گنج، بلکه راهرویی طولانی بود که آرام آرام به اعماق زمین فرود آمد. با نور یک لامپ دست ساز، دیوارها به تدریج اشکال عجیبی را نمایان کردند. این اولین برخورد با نقاشی ها در قسمتی بود که امروزه به آن «تالار اصلی» غار می گویند. سپس متوجه شدند که با مجموعه ای روبرو هستند که ماهیت و تاریخ آن مهر و موم شده است.

اولین نگاه به هنر ماقبل تاریخ: شگفتی بدون دانستن

چهار نوجوان می دانستند که با صحنه ای خارق العاده روبرو هستند، اما نمی دانستند دقیقا به چه چیزی نگاه می کنند. آنها به آرامی راه خود را در مسیرهای باریک تر طی کردند و مارسل را با طناب از دهانه عمودی هشت متری عبور دادند. تصویر بزرگی از یک گاومیش عظیم الجثه ظاهر شد که توسط نور آتش یا مشعل های چربی حیوانی کشیده شده بود. تاریخ دقیق و معنای نقاشی ها مشخص نبود. تنها چیزی که احساس می شد ترکیبی از شکوه بصری و سکوتی بود که زمان بر دیوارها گذاشته بود. این برخورد اولین سرنخ جدی در مورد هنر انسان هایی بود که بین 17000 تا 22000 سال پیش زندگی می کردند. کشف غار Lascaux در فرانسه و نقاشی های انسان باستانی، در این نقطه از روایت، از یک حادثه ساده به یک موضوع علمی و فرهنگی تبدیل شد.

از کنجکاوی محلی تا توجه علمی

نوجوانان که از عواقب یافته های خود اطلاعی نداشتند، کم کم خبر غار را منتشر کردند. بازدیدکنندگان محلی برای ورود و مشاهده نقاشی ها هزینه اندکی پرداختند. آنها سپس آن را با معلم خود، لئون لاوال، که به تاریخ علاقه داشت، مطرح کردند. لاوال در ابتدا مشکوک بود و فکر می کرد داستان اغراق آمیز است، اما وقتی دیوارها را دید کاملاً نظرش تغییر کرد. او که یکی از اعضای انجمن محلی ماقبل تاریخ بود، بلافاصله با باستان شناسان تماس گرفت تا تحقیقات علمی را آغاز کند. توصیه او به دانش آموزان این بود که چیزی را دستکاری نکنند و به نقاشی ها دست نزنند. راویدا برای محافظت از ورودی چادری برپا کرد و در واقع اولین نگهبان لاسکو شد.

معنی نقاشی ها: حیوانات، آیین ها و اسرار ذهن انسان اول.

در غار Lascaux شما می توانید نزدیک به 600 مجسمه آهو، اسب، گاومیش و حیوانات دیگر را ببینید. به نظر می رسد که این غار اقامتگاه دائمی نبوده، بلکه فضایی موقت برای هنرمندان ناشناخته دوران باستان بوده است. رنگ ها از خاک رس قرمز، اخرایی، اکسیدهای آهن زرد و اکسیدهای کربن و منگنز تهیه شده است. هنرمندان گاهی اوقات شخصیت ها را بر روی شخصیت های قبلی ترسیم می کردند و نشان می دادند که عمل طراحی مهمتر از نتیجه نهایی است.

قرار گرفتن تابلوها در قسمت هایی دور از ورودی و گذرگاه، فرضیه آیینی این فضا را تقویت می کند. برخی از محققان بر این باورند که شکارچیان نوعی قدرت “جادویی” را برای موفقیت در شکار با به تصویر کشیدن حیوانات تصور می کردند. این چاپ ها تصویر جدیدی از نقش هنر در زندگی مردمان ماقبل تاریخ به دست می دهد و همچنان محل بحث و تحقیق است.

چرا این نقاشی ها بیش از یک روایت باستان شناسی هستند

زمانی که باستان شناسان وارد غار شدند، اولین هدف آنها ثبت دقیق نقاشی ها و تخمین سن تقریبی آنها بود. آزمایش‌ها نشان داد که این آثار متعلق به زمانی است که از فرهنگ‌های مجدلیه دور است. این نتیجه دیدگاه ما را نسبت به خاستگاه هنر تغییر داد، زیرا نشان داد که انسان ماقبل تاریخ نه تنها به بقا اهمیت می داد، بلکه به بازنمایی دنیای ذهنی خود نیز توجه داشت.

خطوط ممتد طولانی کشیده شده از گاومیش ها و اسب ها نشان از مشاهده دقیق طبیعت است که با نوعی بزرگنمایی نمادین همراه است. این ترکیب هنر را از سطح تزئین به سطح معنا ارتقا می دهد و به ما یادآوری می کند که درک انسان از حیوانات فقط شکار نبوده است. کشف غار لاسکو در فرانسه و نقاشی های باستانی انسان بحث های جدیدی را در مورد رابطه دین، تصویر و قدرت ذهنی انسان ها به راه انداخت و این بحث ها هنوز ادامه دارد. هر خوانش جدید از این دیوارها سؤال جدیدی را در مورد زمان و چیستی هنر ایجاد می کند و این رمز و راز ارزش علمی غار را افزایش می دهد.

باز شدن غار به روی عموم و مشکل چشمگیر دیوارها

پس از جنگ جهانی دوم، مقامات تصمیم گرفتند تا این گنجینه را در معرض دید عموم قرار دهند تا همه بتوانند عظمت آن را تجربه کنند. از سال 1948، بازدیدهای منظم آغاز شد و هر ساله هزاران نفر وارد اتاق های زیرزمینی می شدند. اما نفس انسان یعنی افزایش دی اکسید کربن و رطوبت روی دیوارها اثر گذاشت و کم کم لکه های قارچی ظاهر شد. همین تغییر کوچک در محیط بسته غار زنگ خطری جدی برای حفظ نقش ها بود. کارشناسان دریافتند که بازدیدهای مداوم می تواند منجر به از بین رفتن تدریجی نقاشی ها شود و این هزینه برای میراث انسانی بسیار بالا بود. در نتیجه غار در سال 1963 برای بازسازی دیوارها و کنترل پایداری محیط بسته شد. این تصمیم مخالفان خود را داشت، اما نشان داد که حفاظت علمی در نهایت بر هیجان گردشگری اولویت دارد. مدیریت غار از آن زمان با هدف ایجاد توازن بین آگاهی عمومی و نگهداری طولانی مدت دوباره طراحی شده است.

نسخه های بازسازی شده و آینده درک ما از Lascaux.

به طوری که علاقه مندان همچنان می توانند تجربه ای نزدیک به واقعیت داشته باشند، نسخه های بازسازی شده از غار ساخته شد. این تکثیرها با دقت زیادی انجام شده است تا ابعاد، زوایای و مواد رنگی تا حد امکان مشابه باشد. نزدیک‌تر به سایت اصلی، بازدیدکنندگان می‌توانند همان ترکیب نور و سایه را بدون اعمال فشار جدید بر دیوارهای واقعی ببینند. این راه حل نشان داد که فناوری معاصر قادر به ایجاد یک پل منطقی بین حفاظت و مشاهده است. در همان زمان، تحقیقات بر روی نقاشی ها ادامه یافت و ابزارهای تصویربرداری جدید لایه های پنهان رنگ و ریتم را در دست هنرمندان باستانی آشکار کردند. کشف غار Lascaux در فرانسه و نقاشی های باستانی انسان با این نسخه های بازسازی شده از یک رویداد گذشته به یک تجربه زنده برای نسل های آینده تبدیل شد. اکنون لاسکو فقط یک غار نیست، بلکه آزمایشگاهی برای درک تکامل تخیل و آیین در تاریخ بشریت است.

خلاصه

Lascaux یک نمونه نادر از هنر ماقبل تاریخ است که به طور تصادفی کشف شد اما تأثیری ماندگار بر درک ما از انسان گذاشت. نقاشی ها نشان می دهد که نقاشی بخشی از نیازهای ذهنی و آیینی جوامع شکارچی-گردآورنده بوده است. حفاظت علمی این میراث را از نابودی تدریجی نجات داد. نسخه های بازسازی شده امکان شناسایی عمومی را در عین ایمن نگه داشتن دیوارهای اصلی فراهم می کردند.

سوالات متداول در مورد غار Lascaux و نقاشی های آن.

❓ غار لاسکو چگونه کشف شد؟
در سال 1940، نوجوانی هنگام قدم زدن در جنگل، سوراخی را در کنار درختی که افتاده بود دید. وقتی او و دوستانش وارد آن سوراخ شدند، راهروهای پر از نقاشی نمایان شد.

این نقاشی ها مال کی هستن؟
برآوردها نشان می دهد که قدمت این نقاشی ها به 17000 تا 22000 سال پیش بازمی گردد. این منطقه با فرهنگ مگدالن در ارتباط است.

هدف از نقاشی ها چه بود؟
محققان می گویند که ممکن است عملکردی آیینی داشته باشد و به گفته شکارچیان، تأثیر نمادینی در موفقیت شکار دارد. مکان دور نیز این فرض را تقویت می کند.

❓ چرا غار به روی عموم بسته شد؟
افزایش بازدید باعث افزایش رطوبت و دی اکسید کربن شد و قارچ روی دیوارها رشد کرد. برای جلوگیری از آسیب بیشتر، غار بسته شد و عملیات حفاظتی آغاز شد.

❓ آیا امکان بازدید از Lascaux وجود دارد؟
امکان بازدید از نسخه های بازسازی شده در نزدیکی سایت اصلی وجود دارد. این نسخه ها شرایط بصری غار را بدون آسیب رساندن به دیواره های واقعی شبیه سازی می کنند.

❓ چه چیزی لاسکو را در تحقیقات هنر باستان خاص می کند؟
ترکیبی از مهارت نقاشی، اندازه بزرگ نقاشی ها و وضعیت آیینی، تصویر کاملی از ذهنیت هنری انسان های اولیه ارائه می دهد و به سؤالات اساسی در مورد منشأ هنر پاسخ می دهد.

دکتر علیرضا مجیدی

دکتر، نویسنده و موسس وبلاگ “Un Doctor”

دکتر علیرضا مجیدی نویسنده و موسس وبلاگ “Un Doctor”.
با بیش از 20 سال نگارش مستمر “مخلوط” در زمینه پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
بیایید با هم متفاوت فکر کنیم!