بهترین فیلم های ایرانی ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ (لیست ۲۴ فیلم برتر + نقد مردمی) | بازیگرها

۰۱

فسیل؛ رکوردشکنی با فرمول نوستالژی

فیلم فسیل به کارگردانی کریم امینی و تهیه‌کنندگی ابراهیم عامریان، بدون شک مهم‌ترین پدیده تجاری سینمای ایران در سال ۱۴۰۲ بود. داستان فیلم درباره یک گروه موسیقی سه‌نفره در دهه ۵۰ است که با وقوع انقلاب و حوادث پس از آن، دچار تغییرات سرنوشت‌سازی می‌شوند. بهرام افشاری در نقش اسماعیل، با بازی درخشان خود توانست تیپ‌سازی متفاوتی از یک جوان جاه‌طلب آن دوران ارائه دهد. موفقیت این فیلم از نگاه مردم، ریشه در بازنمایی خاطرات جمعی و استفاده از موسیقی‌های نوستالژیک دارد. در نظرسنجی‌های مردمی، بسیاری از تماشاگران معتقد بودند که فسیل توانسته است بدون توهین به شعور مخاطب، لحظات مفرحی را ایجاد کند. این فیلم با فروشی بیش از ۳۰۰ میلیارد تومان، استانداردهای جدیدی برای سینمای کمدی تعریف کرد و نشان داد که فیلم عامه‌پسند اگر با دقت تولید شود، همچنان پادشاه گیشه است.

۰۲

هتل؛ کمدی موقعیت در جزیره کیش

مسعود اطیابی با فیلم هتل، بار دیگر ثابت کرد که رگ خواب مخاطب عام را به خوبی می‌شناسد. این فیلم با بازی پژمان جمشیدی و محسن کیایی، داستان تقابل چندین زوج در یک هتل در جزیره کیش را روایت می‌کند که هر کدام سعی دارند رازی را پنهان کنند. ساختار فیلم بر پایه سوءتفاهم‌های پی‌درپی بنا شده است. از نگاه مردم، هتل یک اثر سهل و ممتنع است؛ یعنی در عین سادگی، می‌تواند مخاطب را تا انتها روی صندلی نگه دارد. تحلیل‌های روان‌شناختی مخاطبان نشان می‌دهد که استفاده از رنگ‌های شاد در طراحی صحنه و لوکیشن‌های لوکس، نوعی «سفر ذهنی» برای مخاطبی فراهم می‌کند که شاید توانایی مالی چنین سفرهایی را نداشته باشد. این فیلم در پلتفرم‌های تماشای آنلاین نیز امتیاز بالایی کسب کرده و همچنان در لیست پیشنهادی کاربران به یکدیگر قرار دارد.

۰۳

ملاقات خصوصی؛ عاشقانه‌ای در میانه تباهی

یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های درام سال‌های اخیر که از نگاه مردم در صدر برترین‌ها قرار گرفت، ملاقات خصوصی به کارگردانی امید شمس است. این فیلم داستان عشق نافرجام و پیچیده میان یک زندانی (هوتن شکیبا) و دختری از محله‌ای فقیرنشین (پریناز ایزدیار) را روایت می‌کند. نکته متمایز این اثر، فیلم‌نامه دقیق و بازی‌های زیرپوستی بازیگران اصلی آن است. در پلتفرم‌های نقد فیلم، کاربران از این اثر به عنوان یکی از واقعی‌ترین تصویرسازی‌ها از وضعیت معیشتی و معضلات زندان یاد کرده‌اند. جامعه‌شناسی این فیلم نشان می‌دهد که مردم تشنه داستان‌های عاشقانه‌ای هستند که در بستری رئالیستی (Realistic) روایت شود. این فیلم نه تنها در سینما، بلکه در پخش شبکه نمایش خانگی نیز به یکی از پربحث‌ترین آثار تبدیل شد و بحث‌های گسترده‌ای را در مورد فداکاری و اخلاقیات در فضای مجازی به راه انداخت.

۰۴

مست عشق؛ وقتی شمس و مولانا جهانی می‌شوند

فیلم مست عشق به کارگردانی حسن فتحی، یکی از بزرگترین پروژه‌های مشترک سینمایی بود که در سال ۱۴۰۳ اکران شد. این فیلم با تمرکز بر رابطه عرفانی شمس تبریزی و مولانا، توانست مخاطبان بسیار زیادی را به سینماها بکشاند. بازی شهاب حسینی در نقش شمس و پارسا پیروزفر در نقش مولانا، از دید تماشاگران یکی از نقاط قوت اصلی کار بود. از منظر بصری، طراحی لباس و فیلم‌برداری این اثر در سطح استانداردهای جهانی (World Class) ارزیابی شده است. بسیاری از مخاطبان در نظرات خود بیان کرده‌اند که مست عشق باعث شد تا دوباره به سراغ مطالعه اشعار کلاسیک ایرانی بروند. این فیلم نمونه موفقی از «سینمای فاخر» است که توانست برچسب خسته‌کننده بودن را از آثار تاریخی پاک کند و به یک ترند اصلی در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شود.

۰۵

تمساح خونی؛ تزریق آدرنالین به رگ‌های سینما

جواد عزتی در اولین تجربه کارگردانی خود با تمساح خونی، غافلگیری بزرگی را برای مخاطبان رقم زد. این فیلم که در ژانر اکشن-کمدی ساخته شده، داستان دو شخصیت را روایت می‌کند که درگیر یک ماجرای قمار و تعقیب و گریز می‌شوند. تماشاگران در کامنت‌های خود به شدت از ریتم تند و تدوین انرژی‌بخش فیلم تعریف کرده‌اند. تمساح خونی نشان داد که مخاطب امروز، از فیلم‌های ایستایی که فقط بر دیالوگ استوارند خسته شده و به دنبال تجربه بصری متفاوت است. استفاده از تکنیک‌های نوین در صحنه‌های اکشن و بازی متفاوت خود جواد عزتی در کنار عباس جمشیدی‌فر، باعث شد این فیلم در تعطیلات نوروز ۱۴۰۳ به صدر جدول فروش برسد. این اثر ثابت کرد که نوآوری در فرم، می‌تواند به اندازه محتوا برای مردم جذاب باشد.

۰۶

بی بدن؛ بازخوانی یک پرونده جنجالی

فیلم بی بدن به کارگردانی مرتضی علیزاده، یکی از تلخ‌ترین اما محبوب‌ترین درام‌های جنایی سال ۱۴۰۳ است. این فیلم که با الهام از پرونده معروف آرمان و غزاله ساخته شده، به موضوع پیچیده قتل، قصاص و بخشش می‌پردازد. الناز شاکردوست و نوید پورفرج در این فیلم بازی‌های ماندگاری ارائه داده‌اند. دلیلی که باعث شد این فیلم در نگاه مردم بسیار محبوب شود، به چالش کشیدن وجدان عمومی بود. در تالارهای گفتگو مانند نینی‌سایت و توییتر فارسی، بحث‌های بی‌پایانی درباره حقانیت خانواده مقتول یا قاتل بر اساس این فیلم شکل گرفت. بی بدن فراتر از یک اثر سینمایی، به یک «سند اجتماعی» تبدیل شد که شکاف‌های موجود در قوانین حقوقی و عرفی را به چالش می‌کشد. این فیلم برای کسانی که به دنبال سینمای دغدغه‌مند هستند، یک انتخاب اجتناب‌ناپذیر است.

۰۷

کت چرمی؛ در جستجوی عدالت در لایه‌های پنهان شهر

حسین میرزامحمدی در کت چرمی، داستانی معمایی و افشاگرانه را روایت می‌کند. جواد عزتی در این فیلم نقش یک مأمور بهزیستی را بازی می‌کند که در جریان بررسی یک پرونده، به یک باند فساد بزرگ برخورد می‌کند. مخاطبان این فیلم را به دلیل جسارت در طرح موضوعات ملتهب اجتماعی ستوده‌اند. فضای تیره و تار فیلم (Neo-noir) و بازی درخشان سارا حاتمی در کنار پیشکسوتانی مثل پانته‌آ پناهی‌ها، ترکیبی برنده ایجاد کرد. از نظر مردم، کت چرمی فیلمی است که «صدای بی‌صدایان» می‌شود. تحلیل نظرات در سایت‌های سینمایی نشان می‌دهد که این فیلم به دلیل داشتن قهرمانی که در برابر سیستم ناعادلانه می‌ایستد، محبوبیت زیادی میان طبقه متوسط جامعه پیدا کرده است.

۰۸

ویلای ساحلی؛ طنز متفاوت از یک کارگردان مولف

کیانوش عیاری با ساخت ویلای ساحلی، یک چرخش غیرمنتظره به سمت سینمای تجاری داشت. داستان فیلم درباره مردی است که امانت‌دار یک ویلا می‌شود و با ورود مسافران ناخوانده، ماجراهایی طنز شکل می‌گیرد. حضور رضا عطاران و پژمان جمشیدی، تضمین‌کننده فروش فیلم بود، اما چیزی که مردم را غافلگیر کرد، طنز گزنده و متفاوت عیاری بود که با کمدی‌های مرسوم تفاوت داشت. بسیاری از تماشاگران معتقدند که این فیلم نوعی «کمدی سیاه» است که وضعیت اقتصادی و اخلاقی جامعه را نقد می‌کند. اگرچه برخی از مخاطبان به دلیل انتظارشان از یک کمدی قهقهه‌آور، در ابتدا غافلگیر شدند، اما به مرور زمان و با پخش در نمایش خانگی، ارزش‌های هنری و نقدهای اجتماعی آن بیشتر دیده شد.

۰۹

سه کام حبس؛ روایتی عریان از اعتیاد و بقا

فیلم سه کام حبس به کارگردانی سامان سالور، یکی از تلخ‌ترین و در عین حال پرمخاطب‌ترین درام‌های اجتماعی بود که در سال ۱۴۰۲ اکران شد. بازی محسن تنابنده و پریناز ایزدیار در نقش زوجی که برای حفظ زندگی خود درگیر توزیع مواد مخدر می‌شوند، تحسین گسترده‌ای را در پی داشت. از دیدگاه مردم، این فیلم به دلیل نمایش بی‌پرده “فلاکت” و تلاش برای بقا، بسیار تاثیرگذار بود. تحلیل‌های کاربران در وب‌سایت‌های سینمایی نشان می‌دهد که واقع‌گرایی افراطی فیلم (Naturalism)، لرزه بر اندام مخاطب می‌اندازد. سه کام حبس توانست در اکران آنلاین نیز رکورد تماشا را بشکند؛ چرا که بسیاری از خانواده‌ها تماشای این اثر را به عنوان یک هشدار جدی اجتماعی به یکدیگر توصیه می‌کردند. تضاد میان عشق خانوادگی و لجن‌زار اعتیاد، هسته اصلی جذابیت این فیلم برای تماشاگران ایرانی بود.

۱۰

جنگل پرتقال؛ نوستالژی روشنفکرانه در دل شمال

آرمان خوانساریان در اولین تجربه بلند خود، جنگل پرتقال را به سینما آورد؛ فیلمی که به سرعت به محبوب‌ترین اثر در میان قشر تحصیل‌کرده و علاقه‌مندان به سینمای هنری تبدیل شد. داستان فیلم درباره مردی است که پس از سال‌ها به شهر محل تحصیل خود در تنکابن بازمی‌گردد و با خاطرات و عشقی قدیمی روبرو می‌شود. میرسعید مولویان و سارا بهرامی با بازی‌های کنترل‌شده، اتمسفری شاعرانه به فیلم بخشیده‌اند. از نظر مخاطبان، این فیلم یک «درمان روحی» در میان انبوه فیلم‌های کمدی و جنایی است. بازخوردها در اینستاگرام و تلگرام نشان می‌دهد که دیالوگ‌های عمیق فیلم و تصویربرداری درخشان از مناظر بارانی شمال، باعث شده تا کاربران بخش‌های زیادی از فیلم را به صورت “کلیپ” به اشتراک بگذارند. جنگل پرتقال ثابت کرد که سینمای قصه‌گو و آرام همچنان در قلب مردم جا دارد.

۱۱

شهر هرت؛ نقد تند طبقاتی در قالب فانتزی

کریم امینی پس از موفقیت خیره‌کننده فسیل، با شهر هرت بار دیگر به سینماها آمد. این فیلم با بازی پژمان جمشیدی، شبنم مقدمی و بابک حمیدیان، به موضوع اختلاف طبقاتی و فساد مالی با لحنی کمدی-فانتزی می‌پردازد. اگرچه منتقدان نظرات متفاوتی داشتند، اما استقبال مردم در سال ۱۴۰۲ نشان‌دهنده رضایت بالای مخاطب عام بود. تماشاگران معتقد بودند که شهر هرت توانسته است حرف‌های مگوی سیاسی و اقتصادی را با زبان طنز بیان کند. طراحی صحنه پرزرق و برق و داستان جابه‌جایی یک خواهر و برادر در دنیای ثروتمندان، فرمولی بود که به خوبی جواب داد. در نظرسنجی‌های مردمی، بسیاری این فیلم را به دلیل انرژی مثبت و پایان‌بندی رضایت‌بخش (Happy Ending) در لیست محبوب‌های خود قرار دادند.

۱۲

یادگار جنوب؛ تریلری از جنون و انتقام

فیلم یادگار جنوب ساخته پدرام پورامیری و حسین دوماری، یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های بصری سال ۱۴۰۳ برای مخاطبان بود. این فیلم با ساختار غیرخطی و لوکیشن‌های جذاب جنوب ایران، داستانی پیچیده از عشق و کینه را روایت می‌کند. وحید رهبانی، الناز شاکردوست و پژمان جمشیدی (در نقشی کاملاً متفاوت و گریم سنگین) بازیگران این اثر هستند. مردم در شبکه‌های اجتماعی از پیچش‌های داستانی (Plot Twist) فیلم به عنوان نقطه قوت اصلی یاد کرده‌اند. این فیلم برای مخاطبی که به دنبال هیجان و رمزگشایی از معماست، یک گزینه ایده‌آل بود. تحلیل‌های تخصصی نشان می‌دهد که یادگار جنوب توانسته است استانداردهای تولید سینمایی در خارج از تهران را ارتقا دهد و مورد پسند تماشاگرانی واقع شود که از کلیشه‌های سینمای آپارتمانی خسته شده‌اند.

۱۳

پرونده باز است؛ وداع با یک اسطوره

این فیلم به عنوان آخرین اثر زنده‌یاد کیومرث پوراحمد، اهمیت عاطفی زیادی برای مردم داشت. پرونده باز است به موضوع قتل‌های ناخواسته میان نوجوانان و چالش‌های قانونی قصاص می‌پردازد. اگرچه فیلم از نظر ساختاری با کارهای درخشان قدیمی پوراحمد فاصله داشت، اما مخاطبان سینمای ایران به پاس یک عمر خاطره‌سازی با آثار او، استقبال گرمی از فیلم کردند. در کامنت‌های پلتفرم‌های تماشای فیلم، کاربران از حس انسانی و دغدغه‌مندی کارگردان در این اثر تمجید کرده‌اند. این فیلم به عنوان یک اثر آموزشی در مدارس و کانون‌های اصلاح و تربیت نیز مورد بحث قرار گرفت و نشان داد که سینما همچنان می‌تواند ابزاری برای گفتگو در مورد مسائل حساس قضایی باشد.

۱۴

گیج‌گاه؛ شوخی با سینمای قهرمان‌پرور دهه ۷۰

عادل تبریزی در گیج‌گاه، دست به تجربه‌ای مخاطره‌آمیز زد: ادای دین به سینمای اکشن و کوچه‌بازاری دهه ۷۰ ایران. فیلم با بازی حامد بهداد و باران کوثری، داستان یک معلم ورزش را روایت می‌کند که عاشق مادر یکی از شاگردانش می‌شود. محبوبیت این فیلم در میان مردم به دلیل “خنده از سر نوستالژی” بود. حضور جمشید هاشم‌پور در نقش خودش، موجی از تشویق را در سالن‌های سینما به راه انداخت. تماشاگران در سایت‌های نقد، گیج‌گاه را فیلمی شریف نامیده‌اند که بدون توسل به لودگی، موفق به خنداندن مخاطب می‌شود. این اثر در واقع نامه‌ای عاشقانه به تاریخ سینمای عامه‌پسند ایران است که توانست پیوندی میان نسل جدید و قدیم ایجاد کند.

۱۵

حدود ۸ صبح؛ بازگشت منوچهر هادی به درام‌های جنجالی

منوچهر هادی که در سال‌های اخیر بیشتر با سریال‌های نمایش خانگی شناخته می‌شد، با حدود ۸ صبح به سینمای درام بازگشت. این فیلم که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده، به موضوع سوءتفاهم‌های ناموسی و پیامدهای مخرب آن می‌پردازد. یکتا ناصر و کامبیز دیرباز در این فیلم نقش‌های پرتعارضی را ایفا می‌کنند. محبوبیت این فیلم در میان مردم، عمدتاً به دلیل سوژه ملتهب و تحریک‌کننده آن بود. تماشاگران ایرانی همواره به درام‌های دادگاهی و اجتماعی علاقه نشان داده‌اند. این فیلم در زمان اکران خود، بحث‌های زیادی را در مورد اعتماد در روابط زناشویی به راه انداخت و به یکی از پربحث‌ترین آثار در انجمن‌های زنانه و خانوادگی تبدیل شد.

۱۶

روشن؛ درامی تلخ از تنهایی یک مرد

فیلم روشن به کارگردانی روح‌الله حجازی و بازی متفاوت رضا عطاران، یکی از تحسین‌شده‌ترین آثار از منظر منتقدان بود که به مرور جای خود را در دل مردم نیز باز کرد. عطاران در این فیلم برخلاف همیشه، نقشی کاملاً جدی و غم‌انگیز از مردی را بازی می‌کند که در آستانه از دست دادن خانه‌اش است. تماشاگران از دیدن این رویِ سکه بازیگری عطاران شگفت‌زده شدند. محبوبیت این فیلم ریشه در همزادپنداری عمیق مخاطب با شخصیت اصلی دارد؛ مردی که میان آرزوهای بزرگ و واقعیت‌های بی‌رحم اقتصادی له شده است. روشن برای کسانی که به دنبال سینمای تفکربرانگیز و اتمسفریک هستند، به عنوان یکی از بهترین تجربه‌های سال ۱۴۰۲ ثبت شد.

بچه‌زرنگ؛ پدیده انیمیشن در خدمت گیشه

انیمیشن سینمایی بچه‌زرنگ به کارگردانی گروهی بهمن سبز، ثابت کرد که ظرفیت سینمای کودک در ایران بسیار فراتر از تصورات است. این اثر که در سال ۱۴۰۲ اکران شد، با داستانی ماجراجویانه درباره یک پسر بچه و ببری مازندارانی، توانست خانواده‌های بی‌شماری را به سالن‌های سینما بکشاند. از نگاه مردم، کیفیت فنی این انیمیشن نسبت به آثار قبلی جهش بزرگی داشت. در فروم‌های خانوادگی، والدین از آموزنده بودن داستان در عین سرگرم‌کنندگی آن تمجید کردند. بچه‌زرنگ با فروشی خیره‌کننده، در لیست ۵ فیلم پرفروش سال قرار گرفت و نشان داد که اگر محتوای مناسب تولید شود، بازار هدف «کودک و نوجوان» می‌تواند تضمین‌کننده حیات اقتصادی سینما باشد.

تابستان همان سال؛ ضیافت نور و سایه

محمود کلاری، فیلم‌بردار نام‌دار سینمای ایران، با کارگردانی تابستان همان سال در سال ۱۴۰۳ بار دیگر هنر خود را در خلق اتمسفر به رخ کشید. این فیلم که داستانی در دهه ۳۰ خورشیدی را روایت می‌کند، از نگاه مخاطبان خاص‌پسند و علاقه‌مندان به درام‌های تاریخی، یک شاهکار بصری است. بازی علی شادمان در کنار مهران مدیری (در نقشی متفاوت) از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود. مردم در شبکه‌های اجتماعی از این فیلم به عنوان اثری یاد کرده‌اند که باید آن را روی پرده بزرگ دید تا از جزئیات طراحی صحنه و نورپردازی‌اش لذت برد. این فیلم توانست جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را در برخی جشنواره‌های داخلی و نظرسنجی‌های سایت‌های سینمایی معتبر کسب کند.

نبودنت؛ مرثیه‌ای برای مفقودین و انتظار

فیلم نبودنت به کارگردانی کاوه سجادی‌حسینی، یک درام زنانه و عمیق است که به موضوع انتظار و گم‌شدگان می‌پردازد. سحر دولتشاهی با بازی مقتدرانه خود در این فیلم، توانست نظر بسیاری از مخاطبان را جلب کند. از نظر مردم، این فیلم به جای شعارزدگی، به درونیات شخصیت‌ها و رنجی که در سکوت می‌کشند، پرداخته است. در سایت‌هایی نظیر سینماتیکت، کاربران از فیلم‌نامه منسجم و پایان‌بندی تاثیرگذار آن به عنوان دلایل اصلی پیشنهاد این فیلم به دیگران یاد کرده‌اند. نبودنت نمونه‌ای از سینمای مستقل است که بدون داشتن سلبریتی‌های کمدی، توانست در لیست فیلم‌های محبوب و ماندگار سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ جای بگیرد.

پول و پارتی؛ کمدی رمانتیک در میانه بحران

سعید سهیلی با فیلم پول و پارتی در سال ۱۴۰۳ ثابت کرد که فرمول ترکیب کمدی، عشق و نقدهای تند اجتماعی هنوز برای مردم جذاب است. ساعد سهیلی و پردیس احمدیه شیمی بسیار خوبی در این فیلم دارند. داستان درباره دو جوان است که سعی می‌کنند با تظاهر به ثروتمندی، در دنیای مرفهین جایی پیدا کنند. محبوبیت این فیلم در میان نسل جوان (Gen Z) بسیار بالا بود؛ چرا که به شکاف‌های طبقاتی و فرهنگ نمایشی در اینستاگرام با لحنی گزنده حمله می‌کرد. تماشاگران در نظرسنجی‌ها، این فیلم را یک اثر «سرگرم‌کننده و باهوش» توصیف کردند که در عین خنداندن، مخاطب را به فکر وا می‌دارد.

آغوش باز؛ عاشقانه‌ای از جنس بهروز شعیبی

بهروز شعیبی در آغوش باز، داستانی چندلایه از روابط انسانی و سوءتفاهم‌های عاطفی را روایت می‌کند. این فیلم که در نیمه اول ۱۴۰۳ با استقبال خوبی روبرو شد، بر لزوم گفتگو و درک متقابل در خانواده تاکید دارد. بازی حامد کمیلی و محسن کیایی در کنار پیشکسوتانی چون احترام برومند، فضایی گرم و صمیمی به فیلم بخشیده است. از نگاه مردم، آغوش باز یک «فیلم حال‌خوب‌کن» است که در میان انبوه فیلم‌های تلخ یا کمدی‌های لوده، مسیری میانه را برگزیده است. تحلیل‌های روان‌شناختی مخاطبان در فضای مجازی نشان می‌دهد که این فیلم توانسته به خوبی دغدغه‌های زوج‌های جوان امروزی را بازتاب دهد.

آپاراتچی؛ ادای دین به عشقِ سینما

یکی از غافلگیری‌های شیرین سال ۱۴۰۳، فیلم آپاراتچی به کارگردانی علی طاهرفر بود. این فیلم که داستان واقعی یک نقاشِ ساختمان در تبریز را روایت می‌کند که آرزوی ساختن فیلم سینمایی دارد، توانست حس نوستالژی و پشتکار را در مخاطبان زنده کند. بازی تورج الوند در این نقش بسیار مورد توجه قرار گرفت. مردم در پلتفرم‌های نقد فیلم، آپاراتچی را فیلمی «صادقانه و شریف» توصیف کرده‌اند. استفاده از لهجه شیرین ترکی و فضای دهه ۶۰، باعث شد تا فیلم نه تنها در آذربایجان، بلکه در کل ایران با استقبال مواجه شود. این اثر نشان داد که داستان‌های بومی و شهرستانی، پتانسیل بالایی برای جذب مخاطب ملی دارند.

ساعت ۶ صبح؛ تجربه تلخ مهران مدیری

مهران مدیری با فیلم ساعت ۶ صبح در سال ۱۴۰۳، مسیری کاملاً متفاوت از کارهای تلویزیونی‌اش را در پیش گرفت. این فیلم که یک درام ملتهب و پرتعلیق است، داستان دختری را روایت می‌کند که در آستانه سفری مهم، درگیر یک ماجرای ناخواسته می‌شود. اگرچه فیلم با واکنش‌های متفاوتی روبرو شد، اما نام مهران مدیری کافی بود تا خیل عظیمی از مردم را به سینما بکشاند. مخاطبان در نقدهای خود به “تغییر لحن” مدیری اشاره کردند و بسیاری معتقد بودند که او توانسته است استیصال و درماندگی را به خوبی به تماشاگر منتقل کند. این فیلم از نظر فنی و دکوپاژ سینمایی، گامی رو به جلو برای مدیری در مقام کارگردان سینما محسوب می‌شود.

صبحانه با زرافه‌ها؛ سوررئالیسم در قلب کمدی

سروش صحت در دومین تجربه کارگردانی‌اش، فیلمی را روانه بازار کرد که مرزهای کمدی متعارف در ایران را جابه‌جا کرد. صبحانه با زرافه‌ها با بازی هوتن شکیبا، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری، داستانی عجیب از رفاقت و اتفاقات غیرمنتظره در یک شب مهمانی است. از نگاه مردم، این فیلم نه تنها خنده‌دار است، بلکه لایه‌های عمیق فلسفی درباره مرگ، زندگی و رفاقت دارد. تماشاگران در فضای مجازی از سبک کارگردانی منحصربه‌فرد صحت تمجید کرده‌اند. این فیلم به دلیل داشتن دیالوگ‌های هوشمندانه و فضای فانتزی-سوررئال، به یکی از پرطرفدارترین فیلم‌های سال ۱۴۰۳ برای بازبینی‌های چندباره در نمایش خانگی تبدیل شده است.